زنحیرها را از پا برمی کنم ...

من دیگر اجازه نخواهم داد این زنجیرها این همه ازارم دهند

چرا این همه مدت این زنجیرها را تحمل کردم، نمی دانم

الان می خواهم بدوم و یا باید آنقدر قوی می شد پاهایم که با این زنجیرها بدود که خوب نشده

پس می کنم و براحتی خواهم دوید در مسیری که مرا به سوی خواسته هایم می برد...

+ نوشته شده توسط آینه در جمعه بیست و سوم تیر ۱۳۹۶ و ساعت 17:7 |

دوستان من نمی تونند با من کار کنند... در واقع اوایلش مشکل نداریم ولی بعد از دوره ای انگار که در جهنمی گیر کردن و دارن کار می کنند. بعضی وقتها فکر می کنم شاید اگر یکیشون مشکل داشت می گفتم همان شخص نمی تونه با من کار کنه ولی وقتی همشون به این درجه می

با همه مشکلات و اعصاب خوردی که امروز داشتم... دلم می خواهد همچنان با انگیزه ادامه بدم. اینکه باید قوی بشم... قوی تر و اجازه ندم اینقدر سریع دلگیر و عصبانی بشم از چیزهایی که روزی اصلا اهمیت هم برام نداشت. خدایا کاش میشد دنیات را رها کنم... ولی خدای

دلم می گیره وقتی می شنوم داستان زنهایی که تنهان... زنهایی که تلاش می کنند زندگی مشترکشان را به هر شکل نگهدارند... در کنار مردانی که درک نکردند زنها قرار نبوده این همه قوی باشند... قرار نبوده به روشی که آنها ترسیم می کنند زندگی کنند... چقدر تعداد ا

وقتی می بینم چطور آدمها خواسته های کوچیکشون را با رفتارهای غلط به نیازهای بزرگ تبدیل می کنند تعجب می کنم. امروز خوشحالم چون دو نفر در آرامش بعد از طوفانی که باهم ساخته بودند... دوباره بهم سلام کردند... دوباره اجازه دادند نگاه هشون در هم گره بخوره...

در واقع تازه فهمیدم که همراه های کاریم را اشتباه انتخاب کردم. دنبال بهتر از خودم باید می گشتم تا کمکم کنند که به هدفم برسم. در واقع خطای انتخاب داشتم انتخاب شریک های کاری مناسب... در رشد کار بسیار اهمیت دارند... کسانی که همردیف و هم انگیزه تو باشند

آرام بخش لازم دارم

تقریبا دارم پاچه همه را می گیرم امروز... سرحال نیستم و از اتفاقات اخیر عصبانی...

البته که سعی می کنم آروم کنم خودم را ولی مشکلاتی که مربوط به خود آدم هست... بیشتر آدم را اذیت می کنه

نمی دانم واقعا آیا عصبانی نباید باشم...

چرا راضی نیستم از عملکرد هیچ کس بالاخص خودم.

+ نوشته شده توسط آینه در دوشنبه پانزدهم آبان ۱۳۹۶ و ساعت 14:39 |